*-ขนข้าวขนของเข้าห้องมา-*

ณ. คอนโดสุดหรู (รึรูหนูกันแน่วะ?) ตั้งอยู่ใจกลางเมืองที่ได้ชื่อว่ามีรถติดยาวที่สุด พอๆกับชื่อเมือง หญิงสาวคนนึงกำลังพะรุงพะรังกับข้าวของที่ดูเหมือนไม่มากมาย แต่ทำไมมันวุ่นวายแท้วะ?

"มาแล้วเหรอวะไอ้ตาล.?" เสียงทักดังขึ้นมาจากหน้าห้อง

"ถ้ากูยังไม่มา มึงจะเห็นกูตรงนี้มั้ยเหรอ?" เจ้าของเสียงเหมือนจะไม่กวนตีน แต่น้ำเสียงกวนตีนสัดๆ

"อินี่ เด๋วมึงได้หอบข้าวของกลับบ้านนอกแน่มึง -*-"

"ฮ่ะล้อเล่นน๊า ... นัท.อย่าโกรธหนูเลยน๊า"

"เอ๊ามานี่ อิบ้านนอกเข้ากรุง ขนข้าวของเข้ามานี่มา ห่าอะไรเยอะแยะนักวะ? เสื้อผ้าก้อไม่ค่อยจะมี เสือกมี prop เยอะเหลื๊อเกิน" นัท.บ่นไปก้อลากของเข้าห้องไป

กว่าจะลากถูลู่ถูกังก้อกินเวลาไปหลายชั่วโมง 2 สาวนั่งพักเหนื่อยกันที่ห้องโถงซึ่งเป็นห้องรับแขกของห้อง เป็นเวลาเดียวกับที่เพื่อนสาวอีกคนเปิดห้องเข้ามา

"อ้าว มาแล้วเหรอไอ้ตาล." จันทร์เจ้า.ถามเมื่อเห็นเจ้าของชื่อนั่งเป็นแมวหอบแดดบนโซฟา

"ถ้ามันยังไม่มา แกจะเห็นมั้ยเหรอไอ้เจ้า?" นัท.หันมาตอบจันทร์เจ้า.แทนน้ำตาล.ที่กำลังจะอ้าปากพูด

"..." จันทร์เจ้า.ไม่พูดอะไร แต่หันหลังจะเดินเข้าห้องตัวเองไป

"เฮ้ย ... ฮ่ะว้อเว่นอย่าโกรธนะเจ้า.น๊า ... "นัท.ทำเสียงวิงวอนเพื่อนสาวทึ่ดูเหมือนจะงอน

จันทร์เจ้า.หันมามองนัท.ก่อนที่จะบอกว่า

"ไม่หรอก หม่อมแม่เคยบอกหญิงเจ้า.ว่าต้องไม่ถือความกับคนต่างศักดิ์อย่างเรา"

พูดจบจันทร์เจ้า.ก้อฮาแตกไป 1 ดอก ก่อนที่จะมีหมอนหนึ่งใบเขวี้ยงเข้าใส่

"ไอ้เจ้า. ชั้นไม่เจอแกก้อนานอยู่เหมือนกันนะ ยังไม่เลิกอีกเหรอวะ? ขอเหอะ ขอซื้อเลย"

น้ำตาล.ทนไม่ได้กับการที่ต้องเห็นผีราชปฏิกูลเข้าสิงเพื่อนตัวเอง

"แหม ... นิดหน่อยน่า" จันทร์เจ้า.หันมาพูดก่อนจะรีบเดินเข้าห้องก่อนที่จะมีอะไรปลิวมาอีกระลอก

"กูไม่ได้ชมมึ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงง" เสียงเพื่อนอีก 2 คนสรรเสริญไล่หลังไป

หลังประตูห้อง 305 ของคอนโดนี้ ดูท่าจะมีเรื่องเล่าอีกมากมาย เมื่อเพื่อนท้ง 3 คนได้กลับมาอยู่รวมกันอีกครั้ง ....


และเรื่องราวยังคงดำเนินต่อไป ....