2009/Jun/08

บางครั้งเวลามักไม่มีกาลเทศะกับชีวิตคนเราซะจริงๆ

บางทีก็ชอบเล่นตลกไม่รู้เวลา

บางช่วงก็ชอบทำให้ชีวิตคนเราดูแฮปปี้ชาลาล่า

ยกตัวอย่างเช่น

"ผู้หญิงคนนึงเพิ่งอกหัก

ผู้ชายคนนึงเพิ่งอกหักเช่นกัน

ผู้หญิงคนนี้บังเอิญเสพติดยาที่ชื่อว่าอินเตอร์เน็ต

เลยได้มาบังเอิญเจอชายผู้อกหักคนนั้น"

เวลาแทบไม่ได้แสดงบทบาทอะไรเลยแฮะ

งั้นเอาใหม่

"ผู้หญิงคนนึงเพิ่งอกหัก

ผู้ชายคนนึงเพิ่งอกหักเช่นกัน

ผู้หญิงคนนี้บังเอิญเสพติดยาที่ชื่อว่าอินเตอร์เน็ต

เลยได้มาบังเอิญเจอชายผู้อกหักคนนั้น

บังเอิญอีกเช่นกันที่ชายคนนั้นรู้สึกถูกชะตากับสาวอกหัก

เวลาเพียงไม่นานก็ทำให้ทั้งสองคนได้รักกัน"

 เวลา ก็ยังคงแสดงบทปกติไม่พิเรนอะไรมาก

งั้น อย่างนี้ล่ะ

"ผู้หญิงคนนึงเพิ่งอกหัก

ผู้ชายคนนึงเพิ่งอกหักเช่นกัน

ผู้หญิงคนนี้บังเอิญเสพติดยาที่ชื่อว่าอินเตอร์เน็ต

เลยได้มาบังเอิญเจอชายผู้อกหักคนนั้น

บังเอิญอีกเช่นกันที่ชายคนนั้นรู้สึกถูกชะตากับสาวอกหัก

เวลาเพียงไม่นานก็ทำให้ทั้งสองคนได้รักกัน

แต่ก่อนที่จะรักกัน

ชายผู้อกหักก็ได้รับรู้ความจริงว่า

เธอคือรักแรกของเค้าเมื่อเวลาสิบปีที่แล้ว

เค้าก็เป็นรักแรกของเธอเช่นเดียวกัน

ต่างคนต่างห่างหายจากกันไป

เพราะตัวเวลาตัวใหญ่มาคั่นกลาง"

เวลาเริ่มเกรียนขึ้นมานิดนึง

แต่ความจริงเวลามันเกรียนยิ่งกว่านี้

"ผู้หญิงคนนึงเพิ่งอกหัก

ผู้ชายคนนึงเพิ่งอกหักเช่นกัน

ผู้หญิงคนนี้บังเอิญเสพติดยาที่ชื่อว่าอินเตอร์เน็ต

เลยได้มาบังเอิญเจอชายผู้อกหักคนนั้น

บังเอิญอีกเช่นกันที่ชายคนนั้นรู้สึกถูกชะตากับสาวอกหัก

เวลาเพียงไม่นานก็ทำให้ทั้งสองคนได้รักกัน

แต่ก่อนที่จะรักกัน

ชายผู้อกหักก็ได้รับรู้ความจริงว่า

เธอคือรักแรกของเค้าเมื่อเวลาสิบปีที่แล้ว

เค้าก็เป็นรักแรกของเธอเช่นเดียวกัน

ต่างคนต่างห่างหายจากกันไป

เพราะตัวเวลาตัวใหญ่มาคั่นกลาง

สำหรับหญิงผู้อกหัก (เอ๊ะ ตอนนี้เธอก็ต้องไม่อกหักแล้วสิ?)

นอกจากเวลาตัวใหญ่ที่ชื่อว่า 10 ปีมากั้นกลางทั้งสองคนแล้ว

เวลาที่เจ็บปวดยังตามมาหลอกหลอนแลบลิ้นปลิ้นตา

ร่อแร่ๆ ว๊ายๆโดนเค้าทิ้งกิ๊วๆ เค้าไปรักคนที่ดีกว่า

ทำเอาสาวผู้อกหักเจ็บลึกๆอยู่ในอกแบนๆเรื่อยมา"

เป็นไรล่ะ? เวลามันร้ายซะไม่มีใช่มั้ย?

อย่าเพิ่งสรุป

แล้วถ้าเรื่องมันเป็นแบบนี้ต่อล่ะ?

"ผู้หญิงคนนึงเพิ่งอกหัก

ผู้ชายคนนึงเพิ่งอกหักเช่นกัน

ผู้หญิงคนนี้บังเอิญเสพติดยาที่ชื่อว่าอินเตอร์เน็ต

เลยได้มาบังเอิญเจอชายผู้อกหักคนนั้น

บังเอิญอีกเช่นกันที่ชายคนนั้นรู้สึกถูกชะตากับสาวอกหัก

เวลาเพียงไม่นานก็ทำให้ทั้งสองคนได้รักกัน

แต่ก่อนที่จะรักกัน

ชายผู้อกหักก็ได้รับรู้ความจริงว่า

เธอคือรักแรกของเค้าเมื่อเวลาสิบปีที่แล้ว

เค้าก็เป็นรักแรกของเธอเช่นเดียวกัน

ต่างคนต่างห่างหายจากกันไป

เพราะตัวเวลาตัวใหญ่มาคั่นกลาง

สำหรับหญิงผู้อกหัก (เอ๊ะ ตอนนี้เธอก็ต้องไม่อกหักแล้วสิ?)

นอกจากเวลาตัวใหญ่ที่ชื่อว่า 10 ปีมากั้นกลางทั้งสองคนแล้ว

เวลาที่เจ็บปวดยังตามมาหลอกหลอนแลบลิ้นปลิ้นตา

ร่อแร่ๆ ว๊ายๆโดนเค้าทิ้งกิ๊วๆ เค้าไปรักคนที่ดีกว่า

ทำเอาสาวผู้อกหักเจ็บลึกๆอยู่ในอกแบนๆเรื่อยมา

อย่างน้อยการที่เวลาตัวใหญ่ที่ชื่อ 10 ปีหายไป

ก็ทำให้หญิงสาวผู้อกหักมีชีวิตที่สดใสขึ้น

ถ้าไอ้เวลาเกรียนมันไม่พารุ่นน้องหนุ่มน้อยที่เธอเคยแอบชอบ

(และเค้าก็ทิ้งเธอไปตามฟอร์ม)

พามาพังประตูหน้าบ้านในช่วงเวลาแห่งความสุข"

เอิ่ม ... เวลาจ๊ะ?

มึงมารถเมล์หวานเย็นใช่มั้ย

ตั้งนานไม่เสือกพามา

ไอ้ไส้หมา!!

ยังหรอก เวลายังยิ้มเยาะ โชว์สเต็ปเทพเกรียนต่อ

"ผู้หญิงคนนึงเพิ่งอกหัก

ผู้ชายคนนึงเพิ่งอกหักเช่นกัน

ผู้หญิงคนนี้บังเอิญเสพติดยาที่ชื่อว่าอินเตอร์เน็ต

เลยได้มาบังเอิญเจอชายผู้อกหักคนนั้น

บังเอิญอีกเช่นกันที่ชายคนนั้นรู้สึกถูกชะตากับสาวอกหัก

เวลาเพียงไม่นานก็ทำให้ทั้งสองคนได้รักกัน

แต่ก่อนที่จะรักกัน

ชายผู้อกหักก็ได้รับรู้ความจริงว่า

เธอคือรักแรกของเค้าเมื่อเวลาสิบปีที่แล้ว

เค้าก็เป็นรักแรกของเธอเช่นเดียวกัน

ต่างคนต่างห่างหายจากกันไป

เพราะตัวเวลาตัวใหญ่มาคั่นกลาง

สำหรับหญิงผู้อกหัก (เอ๊ะ ตอนนี้เธอก็ต้องไม่อกหักแล้วสิ?)

นอกจากเวลาตัวใหญ่ที่ชื่อว่า 10 ปีมากั้นกลางทั้งสองคนแล้ว

เวลาที่เจ็บปวดยังตามมาหลอกหลอนแลบลิ้นปลิ้นตา

ร่อแร่ๆ ว๊ายๆโดนเค้าทิ้งกิ๊วๆ เค้าไปรักคนที่ดีกว่า

ทำเอาสาวผู้อกหักเจ็บลึกๆอยู่ในอกแบนๆเรื่อยมา

อย่างน้อยการที่เวลาตัวใหญ่ที่ชื่อ 10 ปีหายไป

ก็ทำให้หญิงสาวผู้อกหักมีชีวิตที่สดใสขึ้น

ถ้าไอ้เวลาเกรียนมันไม่พารุ่นน้องหนุ่มน้อยที่เธอเคยแอบชอบ

(และเค้าก็ทิ้งเธอไปตามฟอร์ม)

พามาพังประตูหน้าบ้านในช่วงเวลาแห่งความสุข

คราวนี้มันยังไปพาเอาผู้ชายที่เธอเคยรักมาก

และทำเธอเจ็บมาไม่รู้กี่ครั้งกลับมา

เพื่อขอเวลาระหว่างเธอกับเค้าอีกครั้ง"

เวลา เวลา เวลา

ใครช่วยเอาหนังสือกาลเทศะไปให้เวลาอ่านหน่อยได้มั้ย?

ตลกมากไปเดี๋ยวแม่ปั๊ดตีหัวแบะ!

อย่ามาเล่นให้มากนัก

หัวใจบางทีมันก็รับไม่ไหวนะว้อย

ฮือ

ป.ล. เอนทรีนี้เขียนขึ้นจากสภาวะจิตแตก วกวนและวึ้นวือมากไปหน่อย

 

Comment

Comment:

Tweet


ยาวจัง อ่านจนปวดตาเลยค่ะ แหะๆๆๆ

ปล.ชอบค่ะ ไม่ใช้ภาษาไทยจนวิบัติจนน่าใจหาย ชื่นชมๆๆๆ

ปล2.ฝาก blog แตงด้วยนะคะ เพิ่งเริ่มทำ
วัตถุประสงค์ : อยากให้ทุกคนใช้ภาษาไทยให้ถูกน่ะค่ะ หลังเอนทรีแต่ละตอน จะมีสอนศัพท์ภาษาไทยเล็กน้อยค่ะ ถ้ามีโอกาสเชิญนะคะ ^^
#2 by Green Day At 2009-06-08 14:08,
หมั่นไส้โว้ย cry